Ans gaat een dialoog aan met het materiaal dat haar intrigeert. Ze experimenteert en laat zich leiden door de verrassing die dit proces met zich meebrengt. Dit is een proces van herhaling en in deze herhaling en veelheid ontstaat de kracht van haar beeld. Door te doen en opnieuw te doen, worden onderdelen zo precies gepositioneerd dat er in haar werk een ogenschijnlijk achteloze spanning ontstaat, die uitnodigt of zelfs aantrekt om met hernieuwde aandacht naar het materiaal en de compositie te kijken. Haar intuïtie en levensgedachten komen hierin tot uiting.
